Monday, March 06, 2006

:: Last Day@Project Room ::

วันนี้ คืนนี้ เป็นครั้งสุดท้าย ที่จะได้ใช้ห้องโปรเจคภาคคอมพ์

บล็อกนี้ คงเป็นการอัพครั้งสุดท้าย จากห้องโปรเจคแห่งนี้

2 เทอมที่ผ่านมา อยากบอกว่า สนุกมาก สำหรับการใช้ชีวิตที่ห้องโปรเจค ได้พบสิ่งที่หาไม่ได้จากที่ไหน นอกจากห้องโปรเจคของเรา

นึกถึง DotA
นึกถึง Winning
นึกถึง สหกรณ์COE
.
.
.

และอีกหลายอย่างที่ได้จากห้องนี้

ขอบคุณห้องโปรเจคมากครับ

Tuesday, February 28, 2006

:: Final Test ::

เค็ม เค็ม เค็มได้ที่แล้วโว้ยยยยยยยยย

หลังจากดองเค็มบล็อกมาซะนาน เพราะยังซาบซึ้งกะวาเลนไทน์อันแสนเงียบเหงาไม่หาย ในที่สุด ก็ได้ฤกษ์อัพบล็อกซะที

ไม่รู้เป็นไร จู่ ๆ ก็อยากอัพบล็อกขึ้นมาเฉย ๆ เหมือนมันเป็นสิ่งที่ต้องทำ ในวันที่มีสอบ!
ถูกต้องคร้าบ วันนี้ มีสอบตอนบ่าย ดันมีอารมณ์อัพบล็อกอีกแระ
คราวที่แล้ว สอบ 8.30 น. แปดโมงยังนั่งอัพบล็อกอยู่เลย วันนี้สอบบ่าย อัพบล็อกตอนสิบเอ็ดโมง โรคจิตจริง ๆ ช้านนนนน
นิสัยที่แก้ไม่หาย วันที่มีอะไรที่สำคัญ ๆ ต้องทำ ทันต้องมีเรื่องอื่นที่อยากทำทุกทีสินะ แล้วห้ามใจไม่ค่อยจะได้ด้วย อันที่จริง ว่างมา 10 วันรวด ไม่มีวันไหนที่อยากจะมาอัพบล็อกเลย วันนี้มีสอบ ดันอยากซะงั้น และก็ทำตามใจอยากด้วย!


เป็นอะไรไปเนี่ยเรา ใครก็ได้ ช่วยที ไม่อยากเป็นแบบนี้แล้วอ่ะ อยากจะจัดลำดับความสำคัญของเรื่อง ๆ ต่าง ๆ แล้วทำตามให้ได้ ต้องฝึกแบบไหนนะเรา
เฮ้อ เหนื่อยใจกับตัวเองจริง ๆ

Wednesday, February 15, 2006

:: Thx so much krub ::



ได้รับ SMS Valentine ด้วยอ่ะ หุหุ











เพื่อน : ก้อแค่อันเดียวล่ะวะ ทำกระแดะดีใจไปได้
ไจ๋ : ไม่รู้ล่ะ กุปลื้มของกุล่ะ
เพื่อน : ทำเป็นไม่สนใจวาเลนไทน์ เค้าส่งมาเป็นมารยาทหรอก
ไจ๋ : เออ อย่างน้อยเค้าก็ไม่ลืมที่จะมีมารยาทกะกุล่ะ หุหุ
เพื่อน : แล้วนี่มึงมีสอบแปดโมงครึ่งไม่ใช่เหรอ เสือกมาอัพ Blog อยู่ได้
ไจ๋ : เอ่อ..... (พุ่งไปอาบน้ำแต่งตัวโดยพลัน)

Tuesday, February 14, 2006

:: Valentine, What? ::

วาเลนไทน์? ไม่รู้จักว่ะ...

ถ้าไม่ติดสอบ วันนี้มีเมา หึหึ..




















เพื่อน : องุ่นเปรี้ยวอีกล่ะมึง อิจฉาเค้าล่ะสิ
ไจ๋ : แล้วไง กุไม่แคร์
เพื่อน : ทุเรศว่ะ เกิดมาไม่เคยมีวาเลนไทน์
ไจ๋ : เฮ้ย มีนะเว้ย ตอน ป.2 มีคนเอาติ๊กเกอร์หัวใจมาแปะเสื้อกุ
เพื่อน : ไอ้แสดดด แบบนั้นมันเด็ก ๆ เค้าไม่นับกันโว้ย
ไจ๋ : แล้วมันต้องแบบไหนวะ?
เพื่อน : อย่างมึงไม่เข้าใจร้อกกกก
ไจ๋ : อ่ะ นี่มันเลวนะเนี่ย
เพื่อน : ไหนมึงบอกไม่สนวาเลนไทน์
ไจ๋ : เห็นเค้ามีก้ออยากมีมั่งนี่หว่า ผิดเหรอวะ
เพื่อน : โธ่ ไอ้สันขวาน แล้วเสือกทำเล่นตัว
ไจ๋ : นะนะ บอกกุหน่อย ทำไง
เพื่อน : ............

Friday, February 10, 2006

:: LIV vs MANU ::

ก่อนแดงเดือดครั้งที่แล้ว แฟนลิเวอร์พูลมั่นใจมากว่าดับซ่าแมนยูได้แน่ เพราะฟอร์มขี่กันเหลือเกิน และรูปเกมก็ออกมาเป็นลิเวอร์พูลเล่นได้ดีกว่าและกดดันแมนยูได้มากกว่าจนเจียนอยู่เจียนไปเหมือนกัน แต่มาเจอฤทธิ์ 90+1 ของเต๊าเต่า เลยหงอยเป็นไก่โดนไข่หวัดนกเลย



มาพูดถึงเกมแดงเดือดนัดหน้า เป็นการเจอกันในบอลถ้วยน็อกเอาท์ที่เข้มขลังที่สุดในโลก พลาดเป็นจอด กับฟอร์มการเล่นที่หงอยต่อเนื่องของลิเวอร์พูล เล่นเป็นคนละทีมเมื่อ 2 เดือนก่อน กองหน้า 2 นัดหลังเล่นจนถึงเช้าไม่รู้จะยิงได้รึเปล่า กองกลางขาดเจิดเหมือนขาดใจ ยิ่งหวังพึ่งเจิด ยิ่งเป็นการกดดันตัวเจิดเอง ทั้งทางร่างกายและจิตใจ ใจน่ะผมว่าเจิดเกินร้อย แต่ร่างกายมันตามไม่ทัน นัดล่าสุดเห็นกันชัด ๆ เจิดไม่ลง หงส์ไม่ยิง กองหลังแทบไม่มีตัวตายตัวแทนที่ชัวร์ ๆ ยืนพื้นชุดเดิม ๆ ทำเอาสปีดต้นหดหายกันไปเยอะเพราะความล้า วิ่งตามกองหน้ากันลิ้นห้อยเลย




ส่วนแมนยู ช่วงนี้เกมรุกดุดันใช้ได้ ซาฮาเริ่มคลำเป้าได้มากขึ้น (ระวังเป้าดี ๆ นะคร้าบ 555) รุดยังมีความกระหายในการล่าประตูเต็มเปี่ยม ส่วนเจ้าหมูรูนไม่ต้องบรรยาย ตอนนี้เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของผีแดงไปแล้ว อยู่ทุกที่ของสนามจริง ๆ บอลเข้าเท้าเมื่อไหร่กองเชียร์เริ่มลุ้นทันที ส่วนกองกลางพอกล้อมแกล้ม กลาง ๆ ค่อนไปทางแย่ ยังไม่มีชุดตัวจริงถาวรเลย ทดลองไปเรื่อยเปื่อย แก้สถานการณ์ไปเป็นนัด ๆ กองหลังช่วงนี้ชักเหวอ เสียเกิน 2 ลูกหลายนัดแล้ว จุดอ่อนที่เห็นได้ชัดเจนคือซิลแวสต์ ทั้ง ๆ ที่ในบรรดากองหลัง เขาน่าจะลงตัวจริงมากที่สุดรองจากแกรี่ กลับขาดความเข้าใจกับเพื่อน ๆ ซะงั้น เหมือนเด็กใหม่ตื่นสนาม วิ่งขวางกัน วิ่งชนกัน มั่วไปหมด ความมั่นใจหดหาย เด็กใหม่อย่างเอฟร่ายังดูดีมีอนาคตกว่า

สรุป ยังไงก็คิดว่าแมนยูชนะอ่ะ ฮ่า ๆๆๆๆๆ (เต็มที่ก็เสมอ มาเตะต่อที่บ้านเอาตังค์ เหอ ๆ)

Friday, January 27, 2006

:: F R I E N D S ::

ถ้ากล่าวถึงเพื่อน... ทุกคนก็ย่อมจะมีกันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วจริงไหมครับ... !!!

ไม่ว่าเราจะเป็นคนนิสัยยังไง เพื่อนที่เราคบหาอยู่ด้วยนั้นก็ย่อมทำความเข้าใจ และก็ดูแลตักเตือนเวลาที่เราทำอะไรไม่ถูกไม่ควร เพื่อนจะอยู่ด้วยในเวลาที่เรามีความสุข เพื่อนจะไม่เดินจากไปในยามที่เรามีความทุกข์...

เพื่อนในความรู้สึกนึกคิดของผมเอง ผมว่าเพื่อนเป็นคนที่คอยเข้าใจตัวเราหลาย ๆ อย่าง เป็นคนที่เราจะคบอย่างจริงใจมากกว่าใคร ๆ เพื่อนเป็นเกือบทุก ๆ อย่างที่เรามีนอกจากครอบครัว เวลาที่เรามีเพื่อนอยู่ด้วยเราจะรู้สึกว่าเราเป็นตัวเราเองมากที่สุด เฮไหนเฮกัน ไม่ว่าเวลาไหนเพื่อนจะคอยดูแลซึ่งกันและกันไม่เคยห่างหาย...

เพื่อนเป็นคนที่เราจะคบด้วยไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแสนนานเพียงไหน เราก็ยังจะมีมิตรภาพที่ดีดีต่อกันอยู่เสมอ...เพื่อนเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคนที่มีเพื่อนมากกว่าแฟนน่ะครับ แต่สำหรับคนอย่างผมแล้วยังไง ๆ เพื่อนก็เป็นคนที่สำคัญมากว่าคนที่เราเพิ่งคบหาดูใจกันอยู่แล้ว เพราะเราคบกันมาเกินกว่า 5-6 ปี แล้วนี่นาเราจะมาทิ้งเพื่อนเพราะผู้หญิงที่เราเพิ่งคบกับเค้าได้ยังไงกัน ผมทำไม่ได้หรอกครับ...

สุดท้ายไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานสักเพียงใด คำว่าเพื่อนก็ไม่มีวันที่จะแปลเปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น ๆ ได้หรอกครับ เพราะเพื่อนเราจะยังมีกันตราบเท่าที่เรายังมีลมหายใจ ตราบเท่าที่เราไม่จากกันไปไหน ตราบเท่าที่เรายังคบหากันเป็นเพื่อนที่สนิทกันอยู่... เหมือนตอนที่เรายังเป็นเพียงเด็กม.ปลาย... แล้วคุณล่ะมีเพื่อนที่สนิทๆบ้างไหม...

Wednesday, January 18, 2006

:: One Fine Day ::

เคยเห็นผึ้งฆ่าตัวตายไหม...
เคยได้ยินมดบ่นไหม...
เคยได้ยินนกนินทาชาวบ้านไหม...
หรือว่าพวกมันรู้ว่ามีเวลาเหลือบนโลกนี้เพียงเล็กน้อย...
จึงไม่ยอมเสียเวลาทำเรื่องไร้ความหมาย...

จากหนังสือ...รอยเท้าเล็กๆของเราเอง... โดย...วินทร์ เลียววาริณ

... อยากมีวันแสนสุขแบบนี้มั่งจัง ...

Web Page Traffic Counter